srijeda, 13 Decembar 2017

gibett













Doista je obaveza muslimanu da čuva jezik od govora koji u sebi ne sadrži korist, kao i govora koji je štetan po pojedinca i druge.


Od ove vrste govora je zla glasina, neovisno o tome da li se ona odnosi na pojedinca ili na islamski ummet kao cjelinu. Doista je obaveza muslimanima da traže pojašnjenje i  da samo govore kada je to neophodno. Uzvišeni Allah je rekao:

يَاأَيُّهَاالَّذِينَآمَنُواإِنْجَاءَكُمْفَاسِقٌبِنَبَإٍفَتَبَيَّنُواأَنْتُصِيبُواقَوْمًابِجَهَالَةٍفَتُصْبِحُواعَلَىٰمَافَعَلْتُمْنَادِمِينَ

''O vjernici, ako vam nekakav nepošten čovjek donese kakvu vijest, dobro je provjerite, da u neznanju nekome zlo ne učinite, pa da se zbog onoga što ste učinili pokajete. ''(Hudžurat, 6)

Tako je obaveza muslimanu, da ako čuje nešto loše o svom bratu, to sakrije i da ga ne otkriva čak i ako je istina.
Ako je ono što je došlo do pojedinca o njegovom bratu istina i sadrži štetu za njegovog brata, na njemu je da sakrije njegov nedostatak i da ga tajno posavjetuje. Čovjek ne treba širiti zlo o svom bratu čak i ako je učinio ono što je spomenuto. Ovo je iz razloga što se to klasificira kao ogovaranje. Uzvišeni Allah kaže:

 
وَلَايَغْتَبْبَعْضُكُمْبَعْضًاۚأَيُحِبُّأَحَدُكُمْأَنْيَأْكُلَلَحْمَأَخِيهِمَيْتًافَكَرِهْتُمُوهُۚوَاتَّقُوااللَّهَۚإِنَّاللَّهَتَوَّابٌرَحِيمٌ

''...i ne ogovarajte jedni druge! Zar bi nekome od vas bilo drago da jede meso umrloga brata svoga – a vama je to odvratno – zato se bojte Allaha; Allah, zaista, prima pokajanje i samilostan je.''
( Hudžurat, 12)

Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, je opisao značenje ogovaranja kao pričanje o svome bratu ono što on prezire. Nakon što su to čuli, ashabi su upitali: „Šta ako je to što se kaže istina?“ Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem je rekao: „Ako je ono što kažeš istina, onda si ga ogovorio, a ako nije, odna si ga potvorio. “ To jest: Slagao si na njega.
Tako je osoba grješna u svakom slučaju, bilo da je informacija istinita ili je laž, djelo se ili smatra ogovaranjem ili laganjem, a oba djela su veliki grijesi. Ono što je prethodilo se odnosi na prava pojedinaca. Takođe je obaveza isto tako postupiti kada se radi o muslimanskom društvu i sigurnosti. Ono što šteti zajednici, treba također izbjegavati.
Na muslimanima je da izbjegavaju širenje smutnje i glasina i ne trebaju stvarati strah među ljudima šireći to među njima. To je djelo licemjera. Oni su ti koji tragaju za glasinama i šire ih kako bi unijeli strah među muslimane i učinili ih slabim.

Uzvišeni Allah kaže spominjući njih:

لَوْخَرَجُوافِيكُمْمَازَادُوكُمْإِلَّاخَبَالًاوَلَأَوْضَعُواخِلَالَكُمْيَبْغُونَكُمُالْفِتْنَةَوَفِيكُمْسَمَّاعُونَلَهُمْۗوَاللَّهُعَلِيمٌبِالظَّالِمِينَ

''Da su pošli s vama, bili bi vam samo na smetnji i brzo bi među vas smutnju ubacili, a među vama ima i onih koji ih rado slušaju. A Allah zna nasilnike.'' (Tewba, 47)


 Uzvišeni Allah je takođe rekao:
إِنَّالَّذِينَيُحِبُّونَأَنْتَشِيعَالْفَاحِشَةُفِيالَّذِينَآمَنُوالَهُمْعَذَابٌأَلِيمٌفِيالدُّنْيَاوَالْآخِرَةِۚوَاللَّهُيَعْلَمُوَأَنْتُمْلَاتَعْلَمُونَ

'' One koji vole da se o vjernicima šire bestidne glasine čeka teška kazna i na ovome i na onome svijetu; Allah sve zna, a vi ne znate. ''(Nur, 19)

Ovo je ogromno upozorenje i zbog toga musliman ne treba biti pojedinac koji širi glasine i nepristojne vijesti koje unose strah među muslimanima.
Ako je ova informacija i događaj nešto što predstavlja opasnost po muslimane i treba biti popravljena, to se neće desiti širenjem njega među ljude koji ne posjeduju sposobnost da poprave to stanje. Uzvišeni Allah je rekao:

 
وَإِذَاجَاءَهُمْأَمْرٌمِنَالْأَمْنِأَوِالْخَوْفِأَذَاعُوابِهِۖوَلَوْرَدُّوهُإِلَىالرَّسُولِوَإِلَىٰأُولِيالْأَمْرِمِنْهُمْلَعَلِمَهُالَّذِينَيَسْتَنْبِطُونَهُمِنْهُمْۗوَلَوْلَافَضْلُاللَّهِعَلَيْكُمْوَرَحْمَتُهُلَاتَّبَعْتُمُالشَّيْطَانَإِلَّاقَلِيلًا

''Kada saznaju za nešto važno, a tiče se sigurnosti ili opasnosti, oni to razglase. A da se oni s tim obrate Poslaniku ili predstavnicima svojim, saznali bi od njih ono što žele saznati. A da nije Allahove dobrote prema vama i milosti Njegove, i vi biste, osim malo vas, sigurno, šejtana slijedili.'' (An-Nisa', 83)

Tako je obaveza muslimanima da čuvaju svoje jezike i ne govore i ne šire glasine i privatne stvari.Umjesto toga, čovjek treba praktikovati šutnju i sakriti greške drugih.Čovjek takođe treba doviti za boljitak islama i muslimana.To je ono što će muslimanu biti od koristi.


Pripremila: Medisa Dedović